Magik
Jerzy Buczyński · zawodowy iluzjonista
Perfekcja, precyzja, kontrola. Iluzje, które robi, są prawdziwe – żadnej animacji, żadnego ekranu. Wchodzi na scenę z gotowym planem co do sekundy i naprawdę wierzy, że tym razem plan się utrzyma.
Komediowy spektakl edukacyjny dla dzieci
Magik i Mistrz Wpadek
Jeden robi prawdziwe iluzje. Drugi rozkłada mu je na czynniki pierwsze. Dzieci śmieją się do łez i wychodzą mądrzejsze, niż weszły.
- zawodowy iluzjonista + zawodowy aktor
- 30–60 minut
- plener i sala
- dzieci i całe rodziny
Dwie energie
Porządek kontra chaos. Na jednej scenie.
Cała komedia bierze się z napięcia między nimi. Magik chce, żeby wszystko poszło idealnie. Mistrz Wpadek wchodzi mu w każdy numer.
Mistrz Wpadek
Bogusław Byrski · zawodowy aktor
Żywioł, improwizacja, absolutna wiara we własne pomysły. Pomaga, chociaż nikt go nie prosił. Zakłada cylinder Magika, bo skoro leży, to znaczy, że jest dla niego. Rozłożony numer składa potem w coś zupełnie innego – i to jest najlepsza część wieczoru.
O spektaklu
Teatr, nie animacja na urodzinach.
Spektakl grają na żywo dwie osoby: zawodowy iluzjonista i zawodowy aktor. Nie ma tu playbacku, nie ma ekranu, nie ma zabawiania dzieci na czas. Jest napisana historia, w której każda iluzja ma powód, żeby się wydarzyć – i Mistrz Wpadek, który ma powód, żeby ją zepsuć.
Humor jest elegancki i zagrany aktorsko. Dzieci reagują na sytuację, dorośli na drugie dno – dlatego na widowni śmieją się obie grupy, często w innych momentach. Reakcja publiczności jest częścią przedstawienia: aktorzy pracują z tym, co dzieje się w salach i na trawie, a nie obok tego.
Pod komedią leży prosta rzecz: cwaniactwo nie popłaca, a robota, którą się odpuści, zawsze wraca. Dzieci nie dostają morału w formie wykładu. Widzą go na scenie i same wyciągają wniosek.
- Dwie osoby, żywy plan, zero playbacku
- Prawdziwe iluzje, nie efekty na ekranie
- Śmieje się widownia w każdym wieku
Warstwa edukacyjna
Czego dzieci uczą się, kiedy się śmieją.
Cztery rzeczy, które zostają z dzieckiem po spektaklu. Żadna z nich nie pada jako morał — wszystkie dzieją się w scenach.
-
01
Pójście na skróty nie popłaca
Mistrz Wpadek regularnie znajduje szybszy sposób. Za każdym razem kończy się to większą pracą, niż gdyby zrobił rzecz normalnie. Dzieci widzą ten mechanizm cztery razy w ciągu jednego spektaklu i same zaczynają go przewidywać.
-
02
Ciężka praca daje efekt
Iluzje Magika wyglądają na niemożliwe, bo stoją za nimi lata ćwiczeń. Mówimy o tym wprost, bez fałszywej skromności: to nie magia, to powtórzenia. Dla dziecka jest to zrozumiały dowód, że umiejętność da się zbudować.
-
03
Lenistwo ma konsekwencje
Numer, do którego nikt się nie przygotował, rozsypuje się na oczach widowni. Konsekwencja jest natychmiastowa i widoczna – i śmieszna, więc nie brzmi jak kazanie.
-
04
Emocje wolno nazywać
Złość, wstyd po wpadce, tremę, radość z udanej sztuczki – bohaterowie przechodzą je na scenie i nazywają. Dzieci dostają słownik do rzeczy, które przeżywają same, ale rzadko umieją nazwać.
Co będzie, to będzie
Zajrzyj do kapelusza.
Mistrz Wpadek prowadzi kronikę teatralnych katastrof — smoków, które zasnęły, dżinów zaklinowanych w lampie i luster, które mówią prawdę zbyt dosłownie. Dwadzieścia jeden kartek, za każdym razem inna.
Smok na Etacie Rekwizytora
Zamiast ryczeć i ziać ogniem w punkcie kulminacyjnym, smok ziewnął, zjadł makietę zamkowego mostu i zapadł w drzemkę. Reżyser twierdzi, że to nowatorski spektakl egzystencjalny.
Dla kogo i w jakim wariancie
Gramy tam, gdzie są dzieci i jest prąd.
Spektakl jest modułowy: skracamy go i wydłużamy bez gubienia historii. Wycena zawsze indywidualna – zależy od terminu, miejsca i dojazdu.
- Przedszkola
- Szkoły podstawowe
- Domy kultury i biblioteki
- Gminy i miasta: Dzień Dziecka, festyn, dożynki
- Pikniki firmowe
- Imprezy rodzinne i większe urodziny
30 minut
Wersja festynowa
Najmocniejsze numery bez oddechu. Sprawdza się tam, gdzie publiczność jest w ruchu, a program dnia jest napięty: festyn, dożynki, scena plenerowa między występami.
Dobre, gdy: widownia zmienna, dużo atrakcji obok
45 minut
Wersja szkolna
Pełny łuk fabularny i cała warstwa edukacyjna, wpisana w jedną lekcję z przerwą na przejście. Najczęściej wybierana przez szkoły i przedszkola.
Dobre, gdy: sala, aula, zorganizowana grupa
60 minut
Wersja pełna
Wszystkie numery, więcej pracy z publicznością i rozbudowany finał. Do wydarzeń, gdzie spektakl jest punktem programu, a nie tłem.
Dobre, gdy: Dzień Dziecka, piknik rodzinny, dom kultury
Galeria
Zdjęcia z realnych wydarzeń.
Bez sesji studyjnej. To jest to, co zobaczy Twoja publiczność.
Opinie
Co mówią organizatorzy.
Podpisane rolą, nie nazwiskiem. Organizatorzy chętnie mówią, jak było — zgodę na publikację nazwiska i nazwy placówki dają dużo rzadziej.
-
Dzieci z klas I–III wytrzymały czterdzieści minut bez wiercenia się i bez pytania, kiedy koniec. Nauczyciele wiedzą, ile to znaczy.
nauczycielka klas I–III
-
Bałam się tandety, bo widziałam już kilka takich występów na naszym festynie. Tutaj było widać, że to jest napisane i wyreżyserowane, a nie improwizowane na kolanie.
organizatorka pikniku rodzinnego
-
Dorośli śmiali się głośniej niż dzieci. Kilka osób pytało potem, czy panowie grają też na wydarzeniach dla starszej widowni.
animator w domu kultury
-
Przyjechali wcześniej, ustawili się bez pytania o dodatkowy sprzęt i zaczęli punktualnie. Z mojej perspektywy to połowa sukcesu wydarzenia.
pracownik urzędu gminy odpowiedzialny za Dzień Dziecka
-
Mój syn ma siedem lat i po dwóch tygodniach nadal opowiada o panu, który założył cudzy cylinder. Sztuczek nie pamięta tak dobrze jak tej postaci.
tata siedmiolatka
-
Trzylatki i dziesięciolatki na jednej widowni to zwykle problem. Tutaj obie grupy patrzyły na scenę, tylko śmiały się w innych momentach.
dyrektorka przedszkola
FAQ dla organizatora
Pytania, które trzeba wyjaśnić przed podpisem.
Czego potrzebujecie na miejscu?
Miejsca do przebrania się i przygotowania rekwizytów oraz nagłośnienia: dwa mikrofony nagłowne i jeden ręczny, spięte ze sprzętem organizatora. Reszta rekwizytów jest nasza.
Ile potrzebujecie przestrzeni do gry?
Scena lub wydzielone miejsce o wymiarach około 5 × 4 m i wysokości minimum 2,5 m, z widocznością dla całej widowni.
Gracie w plenerze? A jeśli będzie deszcz?
Tak, gramy w plenerze – scena plenerowa, namiot festiwalowy, boisko. Przy deszczu potrzebujemy zadaszenia nad przestrzenią gry i sprzętem. Jeśli zadaszenia nie ma, ustalamy alternatywne miejsce albo nowy termin.
Ile dzieci może obejrzeć spektakl?
Komfortowo do 200 osób przy nagłośnieniu i dobrej widoczności; w sali szkolnej zwykle 2–3 klasy jednocześnie.
Od jakiego wieku?
Od 4 lat, a z rodzicami od 3. Górnej granicy nie ma – dorośli na widowni są częścią planu.
Ile trwa rozstawienie i zejście ze sceny?
45 minut na przygotowanie przed spektaklem i 30 minut na spakowanie po. Potrzebujemy dostępu do miejsca gry przed wpuszczeniem publiczności.
Dojeżdżacie poza swoje miasto?
Tak, gramy w całej Polsce. Koszt dojazdu uwzględniamy w wycenie – podaj miejscowość w zapytaniu.
Jak wygląda rezerwacja terminu?
Wypełniasz formularz albo dzwonisz, potwierdzamy dostępność terminu, wysyłamy ofertę z wyceną, a po akceptacji rezerwujemy datę i przesyłamy potwierdzenie z ustaleniami technicznymi.
Kontakt
Najprościej zadzwonić.
Odbieramy sami, bez sekretariatu. Jeśli nie odbierzemy – jesteśmy na scenie i oddzwonimy.
Zamówienie
Zapytanie o termin i wycenę.
Zapytanie trafia równolegle do obu artystów. Odpowiadamy w ciągu jednego dnia roboczego.